Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

10098 - Οι τοιχογραφίες του Ναού του Πρωτάτου: Ερευνητικά ζητήματα μετά την συντήρησή τους. (Βιντεοσκοπημένη εισήγηση του κ. Κωνσταντίνου Μ. Βαφειάδη στην Ημερίδα της Αγιορειτικής Εστίας)

Κωνσταντῖνος Μ. Βαφειάδης
Δρ. Βυζαντινῆς Ἀρχαιολογίας καὶ τέχνης.

Οι τοιχογραφίες του Ναού του Πρωτάτου: Ερευνητικά ζητήματα μετά την συντήρησή τους.

Περίληψη της Εισήγησης:

10097 - Μοναχός Βαρλαάμ Ξενοφωντινός ( 1886 - 17 Ιανουαρίου 1983)

Κατά κόσμον ονομαζόταν Βασίλειος Αθανασίου Ριζόγλου. Ο μακάριος αυτός Γέροντας γεννήθηκε στα Κούκλινα Στενημάχου της Α. Θράκης το 1886. Νέος, πρόσφυγας, ξένος και φτωχός πήγε στη Θεσσαλονίκη και προσκύνησε στο ναό του Αγίου Δημητρίου.
Προσήλθε στην Ιερά μονή του Αγίου Γεωργίου-Ξενοφώντος το 1910. Εκάρη μοναχός το 1912. Διετέλεσε προϊστάμενος της μονής του έως το 1977 και αντιπρόσωπος στην Ιερά Κοινότητα. 

10096 - Φωτογραφίες από την Πανήγυρη στο Ιβηρίτικο Κελλί Αγίας Άννης


Δείτε τις φωτογραφίες εδώ:

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

10095 - Λεύκωμα του Αγίου Όρους



10094 - Άγιον Όρος: Η ιερά μονή Διονυσίου


10093 - Δάκρυα σταλάζει ο Άθως. Άγιο Όρος 2017 / Μέρος 10

Δύναμη δίνει του παπά το Άγιο πετραχήλι!
Να ξεπληρώσει ο αδελφός το τάμα που οφείλει!
Σοφού Γαβριήλ τα  μυστικά, ο γάμος να  προκόβει!
Πάνω σε ευλογημένη σύζευξη,  σπαθί το εγώ  που κόβει!

Επιστροφής τις χαρακιές, χέρια αδελφού σταυρώνουν.  
Σημάδια, που παμπόθητο τον δρόμο  φανερώνουν!
Στη στέγη βλέπει Γέροντα,  καρδιά καθάρια έχει!
Δεν παύει ο Άγιος  να ευλογεί, με λόγους να συντρέχει!

10092 - Ο Νέος Συναξαριστής της Εκκλησίας και ο Πανορθόδοξος χαρακτήρας του


10091 - Αναζητώντας απαντήσεις για τη ζωγραφική του Πρωτάτου. Ζητήματα της ιστορίας της έρευνας. (Βιντεοσκοπημένη εισήγηση του κ. Νικολάου Σιώμκου στην Ημερίδα της Αγιορειτικής Εστίας)

Νικόλαος Σιώμκος
Δρ Αρχαιολόγος / Εφορεία Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και Αγίου Όρους

Αναζητώντας απαντήσεις για τη ζωγραφική του Πρωτάτου. Ζητήματα της ιστορίας της έρευνας.

Περίληψη της Εισήγησης:

10090 - Μοναχός Αρσένιος Γρηγοριάτης (1912 - 16 Ιανουαρίου 1991)

Ένας συμμοναστής του έτσι τον χαρακτηρίζει: «Ήταν πράος, ειρηνικός και γαλήνιος. Ήταν ευπροσήγορος, ταπεινός και μειλί­χιος. Ήταν απλός, ευθύς και ειλικρινής. Σπάνια θύμωνε. Σπανιώτατα φώναζε. Ποτέ δεν οργιζόταν. Καθάριο βλέμμα και παιδικό, βάδισμα αργό και συνετό, πρόσωπο λαμπερό και ευχάριστο, απαύγασμα της άδολης ψυχής του. Πρώτος στην υπακοή, πρώτος στην ταπείνωση, πρώ­τος στη μετάνοια. Όσιος, άκακος, άμεμπτος, υπομονετικός, σαν τον Αυσίτη Ιώβ. Και προ πάντων, μοναχός “θεομητορικός”, αγαπητό παιδί της Παναγίας». 
Έτσι τον γνωρίσαμε κι εμείς. Δεν νομίζουμε ότι υπερβάλλει διόλου ο φίλος, καλός βιογράφος του.

10089 - Μοναχός Αχίλλειος Ξηροποταμηνός (1883 - 16 Ιανουαρίου 1963)

Γεννήθηκε στην ονομαστή κωμόπολη Τσαρίτσανη της Ελασσώνος ο κατά κόσμον Αλέξανδρος Δημητρίου Χατζηχαμπέρης το 1883. Στον κόσμο εργαζόταν ως ζαχαροπλάστης. Θελχθείς από τα γλυκέα υπέρ μέλι και κηρύθρα λόγια του Κυρίου ακολούθησε το μοναχικό στάδιο. 
Ώριμος εισήλθε στη μονή Ξηροποτάμου στις 8.5.1923. Εκάρη μοναχός στις 23.3.1925 μετονομασθείς Αχίλλειος.
Διακρινόταν για τη φυσική του απλότητα, την πρόθυμη διακονία του, ιδιαίτερα προς τους ασθενείς, υπέργηρους και κατάκοιτους πατέ­ρες. Τους φρόντιζε πρόσχαρα με περισσή αγάπη και τους ανέπαυε ο ταπεινόφρων και γενναιόκαρδος. Διαβάστε περισσότερα »

10088 - Μνήμη δυο Χιλιανδαρινών Αγίων (16 Ιανουαρίου)







Όσιος Σισώης ο Σιναΐτης (14ος αι)
Ιερομάρτυς Δαμασκηνός (†1771)

Διαβάστε εδώ: 

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

10087 - Το πνευματικό και ποιμαντικό έργο του Γέροντος Γεωργίου Καψάνη. Ομιλία του Μητροπολίτη Προικοννήσου κ. Ιωσήφ

  
Ο Σεβ. Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ, μιλά σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε εις μνήμην του μακαριστού Γέρ. Γεωργίου Καψάνη, στην Αίθουσα της Αρχαιολογικής Εταιρίας στην Αθήνα.

10086 - Η συνεισφορά του Γέροντος Γεωργίου Καψάνη εις τα κοινά του Αγίου Όρους. Ομιλία του Αρχιμ. Ελισαίου, Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας

Αρχιμ Ελισαίος
Σιμωνοπετρίτης
Γέρων Γεώργιος Γρηγοριάτης
(1935-2014)
Σεβασμιώτατε, αγαπητοί μου πατέρες και αγαπητοί μου αδελφοί του Μετοχίου αυτού της Ιεράς Μονής Γρηγορίου, αλλά και όσοι στο μνημόσυνο αυτό παρευρίσκεσθε για να τιμήσετε τον μακαριστό Γέροντα Γεώργιο.
Ο αγαπητός μου Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Γρηγορίου, Γέροντας Χριστοφόρος, με παρεκάλεσε και μου έκανε την ιδιαίτερη τιμή να με προσκαλέση στην ετήσιο Παννυχίδα του Γέροντος, ο οποίος «εν ουρανίοις θαλάμοις» περιπατών τώρα, είναι πλέον Πατήρ όλων μας. Ανήκει στην χορεία των Πατέρων του Αγίου Όρους, στην χορεία των Πατέρων, όπως είπε ο Σεβασμιώτατος. Είναι Πατήρ της Εκκλησίας.

10085 - Πρωτάτου επανεπίσκεψις. (Βιντεοσκοπημένη εισήγηση της κ. Ανδρομάχης Νάστου στην Ημερίδα της Αγιορειτικής Εστίας)

Ανδρομάχη Νάστου
Δρ. Βυζαντινής Αρχαιολογίας

Πρωτάτου επανεπίσκεψις

Περίληψη της Εισήγησης:

10084 - Ο Γέροντας Παΐσιος (4ο μέρος)

Το κείμενο που ακολουθεί και παρατέθηκε σε 4 σε συνέχειες, αποτελεί την ομιλία του μακαριστού Γέροντα Μωυσή Αγιορείτη, στην εσπερίδα που πραγματοποιήθηκε για τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη τον Ιούνιο του 2004 στη Βέροια.

Ο βίος του μακαρίου και μακαριστού Γέροντος Παισίου, είναι μια ανθοδέσμη σπανίων κι ευωδών αρετών. Είχε τη μακαριζόμενη απ’ όλους τους νηπτικούς πατέρες ξενιτεία. Παρότι είχε μεγάλη αγάπη στους γονείς του, τους αρνήθηκε για την αγάπη του Χριστού. Διέκοψε κάθε επικοινωνία μαζί τους και μόνο τους μνημόνευε στην προσευχή του ως ζώντες ή κεκοιμημένους. Η ξενιτεία είναι βασική μοναχική αρετή.
Λέγουν, πως ο Γέρων Παΐσιος έφθασε εκεί που έφθασε, ψηλά, περισσότερο από τη μεγάλη του άσκηση παρά από την υπακοή. Εν τούτοις και ο Γέροντας Παίσιος έκανε σε όλη του τη ζωή διαφορότροπο υπακοή, γιατί γνώριζε καλά την ωφέλειά της. Έλεγε:

10083 - Μοναχός Ιώβ Δοχειαρίτης (1919 - 15 Ιανουαρίου 1989)

Κατά κόσμον ονομαζόταν Σωκράτης Χρυσάνθου Κουρτελίδης. Γεννήθηκε στο Πολύστυπο της Κύπρου το έτος 1919. Στη μονή Δοχειαρίου προσήλθε αρκετά μεγάλος, το 1984. Εκάρη μοναχός το 1986. Στη μονή του Αγίου Ηρακλειδίου Κύπρου άφησε τη «γραίαν» του σύζυγον, η οποία έγινε καλή μοναχή με το όνομα Προκοπία και διήγε ωραίο, ασκητικό βίο. Τον προέτρεψε με θέρμη να μονάσει. Είχε έξι τέκνα, εγγόνια και δισέγγονα. Από μικρός εργάσθηκε στη βιοπάλη και αποκατέστησε καλά την οικογένειά του. Είχε έλθει προσκυνητής στο Άγιον Όρος και ασθένησε. Παρακάλεσε την Παναγία να τον κάνει καλά και να της αφιερωθεί. Έτσι κι έγινε.
Όταν την καρδιά του έκαιγε ο θείος πόθος, η έλξη του Χριστού, τα εγκατέλειψε όλα και δίχως να υπολογίσει τη μεγάλη του ηλικία, εισήλθε στον μοναχικό στίβο με νεανική ζέση, φιλότιμο και προθυμία. Εργάσθηκε στους κήπους της μονής άοκνα και με ζήλο, με μόνιμη συντροφιά την «τσαπούαν», το τσαπί του. Περισσότερα

10082 - Άγιος Γεράσιμος ο Παλλαδάς (1633 - 1714)








Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 15 Ιανουαρίου

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

10081 - Ο πατήρ Πλακίδας Deseille (1926-2018) αποκαλύπτει τους πονηρούς σχεδιασμούς της νέας εποχής που συμβαίνουν στις ημέρες μας

Ο Απόστολος Παύλος στην προς Θεσσαλονικείς επιστολή του (Β’ 3,7) είναι προφητικός και αποκαλυπτικός, χωρίς να αφήνει περιθώρια στις ανά τούς αιώνες γενιές των χριστιανών να αμφιβάλλουν για το τί πρόκειται να συμβεί εις τούς εσχάτους καιρούς, όταν δηλαδή θα έλθει το πλήρωμα τού χρόνου, για να εγκαθιδρυθεί προς καιρόν ο Αντίχριστος, η Αποστασία, στον Κόσμο(!).
Γράφει: «Λάβετε τα μέτρα σας να μη σάς εξαπατήσει κανείς κατά κανένα τρόπο- διότι η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου δεν θα έλθει, εάν προηγουμένως δεν έλθει η αποσκίρτησης πολλών από την πίστιν, συνέπεια της σκληρύνσεώς των εξ αιτίας των αμαρτιών των και δεν φανερωθεί ο άνθρωπος, ο κατ’ εξοχήν αμαρτωλός και υποκινητής προς κάθε αμαρτίαν, ο υιός της απώλειας… Διότι τώρα η δράσις και το έργον της ανομίας ενεργείται και επεκτείνεται κατά τρόπον μυστικόν, ώστε να μη είναι εξ ολοκλήρου φανερό…» (βλέπε ολόκληρο το Κεφάλαιο στην «Ερμηνευτική Απόδοση» Ιωάννου Κολιτσάρα, σελ. 233-234)

10080 - Του σφουγγαρά ο κέδρος. Άρθρο του Καθηγουμένου της Ι.Μ. Δοχειαρίου Αγ. Όρους Γέροντα Γρηγορίου

Στὴν πατρίδα µου ὑπάρχει ἕνας τόπος ποὺ ὀνοµάζεται Σελλάδια ἀπὸ τὴν µορφολογία τοῦ ἐδάφους· µοιάζει καταπληκτικὰ µὲ τὴν σέλλα τοῦ ἀλόγου. Σ᾽ αὐτὸν τὸν τόπο τὰ µικρὰ κτηµατάκια ποὺ ὑπῆρχαν καλλιεργοῦντο ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ δὲν προέρχονταν ἀπὸ ψηλὰ τζάκια, ἀλλὰ ἦταν ταπεινοὶ χειρώνακτες τοῦ µεροκάµατου. Στὶς παρυφὲς τῆς ὑψηλῆς αὐτῆς πλαγιᾶς ὑπάρχει ἕνας αἰωνόβιος κέδρος µὲ φοβερὲς ἀναµνήσεις ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς ἀνθρώπους, γνωστὸς µὲ τὸ ὄνοµα «τοῦ σφουγγαρᾶ ὁ κέδρος». Ἡ γιαγιὰ τῆς µάµµης µου, ποὺ ἔζησε τὰ χρόνια τῆς ἑλληνικῆς ἐπανάστασης, µοῦ διηγήθηκε ἀκούσµατα φρικτὰ καὶ φοβερὰ ἀπὸ τοὺς προγόνους της.

10079 - Η συντήρηση των τοιχογραφιών του Πρωτάτου. (Βιντεοσκοπημένη εισήγηση του κ. Στέλιου Στεφανίδη στην Ημερίδα της Αγιορειτικής Εστίας)

Στέλιος Στεφανίδης
ΤΕ Συντηρητής Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης / Εφορεία Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και Αγίου Όρους

Η συντήρηση των τοιχογραφιών του Πρωτάτου.

Περίληψη της Εισήγησης:

10078 - Κελλιώτικη κραυγή για τη Μακεδονία, από το Άγιο Όρος

ΕΛΛΗΝΕΣ....
Ἀκοῦστε μόνο τίς καρδιές σας.
Μήν ξεχνᾶτε τίς χιλιάδες ζωές θυσιασθέντων Ἑλληνόπουλων Παλληκαριῶν διά τήν ἐλευθερίαν τῆς Μακεδονίας μας.
Σεβαστεῖτε τίς ζωές καί τό αἷμα τους ποῦ ἔδωσαν στό ἀνθός τῆς ἡλικίας τούς διά νά εἴμαστε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες τοῦ 2018 ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ....

10077 - Ιερομόναχος Μάρκος Διονυσιάτης (1852 - 14 Ιανουαρίου 1938)

Γεννήθηκε στο χωριό Περιβολάκια Χανίων Κρήτης το 1852. Νέος κατευθύνθηκε από το νότιο Αιγαίο στο βόρειο, στον εύδιο αθωνι­κό λιμένα της σωτηρίας. Προσορμίσθηκε με λαχτάρα στον αρσανά της μονής Διονυσίου το 1882. Το 1885 εκάρη μοναχός. Με την ίδια λαχτάρα διακόνησε τη μονή της μετανοίας του σε διάφορες θέσεις, από τις τελευταίες έως τις πρώτες.
Διακρίθηκε ως φιλότιμος διακονητής, εγκρατής μοναχός, φιλακόλουθος, νηστευτής και καλός Πνευματικός. Ο φιλάρετος μοναχός Λάζαρος Διονυσιάτης γράφει περί αυτού: «Ήτο εις τας ημέρας του ένα στόλισμα της Μονής: άγαλμα αρετής, αγωνιστής εις το έπακρον, πνευματικός σε­βάσμιος. Όλην του την ζωήν διήλθε πυκτεύων και διακονών εις τρία και τέσσερα διακονήματα, διότι ήτο βιβλιοδέτης, βιβλιοθηκάριος, βηματάρης, ιεροψάλτης εις τον δεξιόν χορόν ως στύλος ακλόνητος, συνάμα δε και εφημέριος εις την λαγχάνουσαν αυτώ εβδομάδα. Διαβάστε περισσότερα »

10076 - Άγιος Σάββας Α΄ των Σέρβων (1176-1236)

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

10075 - Ένας Άγιος που έκαιγε «Καλύβες»


Άγιος Μάξιμος Καυσοκαλυβίτης. Πάντα σ' αυτόν τον άγιο, με ενθουσίαζε η ελευθερία του. Αυτή η αγία «τρέλα» του. Έκαιγε την καλύβα του και άλλαζε τόπους κατοικίας, έφευγε και μάκρυνε, κάθε που αισθανόταν ότι κινδύνευε να χάσει αυτό που ήταν και ήθελε να κάνει. Δεν διαπραγματευόταν την ελευθερία του, το δικό του τρόπο ζωής, το μονοπάτι που τον οδηγούσε στον Θεό και τον εαυτό του. 
Αλήθεια εμείς πόσες "καλύβες" κάψαμε ζωή μας, για να μπορούμε να είμαστε ο ευατός μας; Να ζήσουμε εμείς και όχι κάποιος άλλος στην θέση μας; 
"Καλύβες" είναι οι αυταπάτες ενός ψευδούς ευατού. Οι ψευδαισθήσεις μας. 
Και οι περισσότεροι απο εμάς, δεν κάψαμε καμία "καλύβα" ποτέ.

10074 - Ο Ναός του Πρωτάτου στα πλαίσια της Μεσοβυζαντινής Ναοδομίας (Βιντεοσκοπημένη εισήγηση του κ. Σταύρου Μαμαλούκου στην Ημερίδα της Αγιορειτικής Εστίας)

Σταύρος Μαμαλούκος
Επικ. Καθηγητής Μεσαιωνικής & Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής / Τμ. Αρχιτεκτόνων Πανεπιστημίου Πατρών

Ο Ναός του Πρωτάτου στα πλαίσια της Μεσοβυζαντινής Ναοδομίας

Περίληψη της Εισήγησης: